اردی بهشت من

راستش دیگه مثل سابق نیست، 1 1 رو میگم

اردی بهشت همیشه برای من بهشت تام بود، نکه الان نباشه ها ولی بوی قبلا رو نمیده

تو اردیبهشت همیشه اتفاقای عاشقانه و خاص برام میوفتاد

همیشه من با جون و دل توش نفیس میکشیدم و عاشقی میکردم

الانم عاشقم اما مزه ی این عاشقی فرق میکنه

میدونی چی میگم؟ عاشقی مهم نیست ک اون طرف کی بوده و هست، حس و حال خودم رو دوست داشتم، حسی که پر از خواستن باشه و از طرف معشوقت پذیرفته بشی.

راستش رو بخوایین من هیچوقت تعریفای معشوقم از ذهنم بیرون نرفته، اون ذوقی ک بعدش داشتم، اردی بهشت منو یاد اون روزا مینداخت.

ولی اون حس و حال دیگه در من نیست.

اونا شدن خاطرات مبهم در صندوقچه ی خاک گرفته ی زیر زمین که باید از پله های تاریک زیرزمین عبور کنی و در اون صندوقچه رو با ترس و لرز باز کنی، تا بتونی توی اون تاریکی دفترت رو ورق بزنی و یادت بیاری

اما توی این تاریکی چیزی مشخص نیست.

نه ک دنیای الان من تاریک باشه هرگز، اما این خاطرات جای خوبی نداره.

یادش بخیر وقتی میگفتن قدر جوانی ات رو بدوم

کاش عمیقتر نفس میکشیدم